Hallo, Ik heb 2 keer het boek moeten lezen om te begrijpen wat het verteld. Ik ben in het verleden veel depressief geweest, en heb om die reden veel herkenbare situaties gelezen. als kind van 16 jaar had ik al veel last van hyperventilatie, en onzeker. Als ik in het verleden terugkijk, merk ik dat ik een perfectionist aan het vormen was door mijn vader.
Simpel voorbeeld is b.v. als ik aan het timmeren was in de schuur, en mijn vader kwam binnen was het zelden goed genoeg. Hij begon gelijk te vertellen wat ik allemaal anders moest doen, en trok me dat erg aan.
Voorbeeldje. je moet die hamer zo vasthouden, en zo die spijker. Het was allemaal goed bedoeld, maar ik had het idee dat ik de dingen die ik deed altijd beter konden. Mijn broers hadden hier geen, of minder last van, zij gingen gewoon verder waar ze mee bezig waren, en deden wat ze zelf prima vonden. Deze perfectie is tot de dag van vandaag heel mijn leven zo doorgegaan.
Terug naar het boek. Ook ik heb meerdere psychologen versleten. Mijn dochter is klinisch psycholoog maar wilde zich hier niet in mengen, omdat ze mijn dochter is. Ik weet nog dat ik mezelf steeds verder op ging sluiten. Mijn bank was mijn vriend. Voorbeeld is. Mijn dochter moest naar Schiphol gebracht worden om op vakantie te gaan. Hoe dichter we bij Schiphol aankwamen hoe benauwder ik het kreeg.
We stonden voor de ingang en ben niet verder gegaan.
Ik kreeg het heel benauwd. Ik wilde zo snel mogelijk weer naar huis. Hoe dichter ik bij huis kwam hoe rustiger ik werd. Zo,, weer terug in mijn bank. Daarna ging ik steeds minder de deur uit, om de angst om weg te moeten zijn. Op een gegeven moment kwam mijn dochter thuis en gaf me als opdracht om naar de Gamma te gaan, en naar binnen te gaan. Ik kreeg het weer erg benauwd, de paniek brak uit.
Mijn dochter had gezegd, hoe erg de angst ook op komt ga gewoon door met te wandelen in de Gamma. Zij zegt dat de angst nooit verder kan gaan dan die 100% (die jij in jouw boek ook aanhaalde)
En dat het dan automatisch afvlakt, wat ook gebeurde. Het was een genot om dit te ervaren.
Ik weet niet hoe lang, maar heb er best een tijdje rondgelopen.
Ik zou zoveel kunnen schrijven over iemand die perfect wil , of moet zijn van zichzelf dat ik ook een boek kan schrijven. Ik ben geen schrijver, en dat is wel te zien in mijn stukje wat ik nu heb geschreven.
Nog even een korte review van mij.
Bij mij waren er zoveel raakvlakken, dat ik iedere bladzijde ging overdenken, om het te controleren bij mezelf.
Het boek heeft veel herhalingen, om constant duidelijk te maken waar het over gaat.
Ik heb het twee keer gelezen in een tijdsbestek van een half jaar om het goed door te laten dringen waar het boek over gaat.
Nog 1 opmerking over psychologen die ons moeten helpen.( uit jouw boek.)
Ook ik denk zeker dat, wat je nooit zelf hebt gevoeld,( of meegemaakt ) het moeilijk is om te behandelen van uit een theorieboek. Bedankt en veel succes verder. Jan van Irsel
